Την πόρτα κλείνω
και λέω αντίο
Το βάρος σηκώνω
εγώ για τους δύο
Τα μάτια σφαλίζω
να μην ξανακλάψουν
Τα χέρια μου δένω
που δε θα αγκαλιάσουν
Τη μνήμη σκαλίζω
ανάσες να πάρω
Τα νύχια μου μπίγω
φωνή να μην βγάλω
Μα όλα με προδώσαν
και δεν υπακούνε
Καρδιά πληγωμένη
Γιατρειά για να βρούνε.
Και θέλω να κλάψω
πίσω να γυρίσω
Να ήτανε όνειρο?
Τα μάτια ας κλείσω…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου